مظلومیت و بی پناهی مردم ما و ناتوانی ما

یادی از محرومانی که دیروز خانه هایشان را از دست دادند

دیروز صبح زود به بیمارستان بوعلی رفته بودم فرزند کوچک بیماری دارم نوبت آزمایش داشتم .

حدود ساعت 8 برایم زنگ زدند همان دوستان قدیمی بلوار فاضلی بودند با نگرانی و ناراحتی گفتند : کجایی مولوی ؟ زود بیا ما در حوزه منتظر شماییم. گفتم چی شده ؟ گفتند : امروز صبح زود هزاران مامور در منطقه ما  ریختند و دارند خانه های ما را خراب می کنند. گفتم : من الان در بیمارستانم سعی می کنم خیلی زود به نزد شما بیایم

بعد از قطع تلفن در دل خودم گفتم خدایا تو میدانی که من از همه ناتوانترم و هیچ کاری از دست من بر نمی آید.

یک ساعت بعد رفتم حوزه . بیچاره ها  آنجا دورم جمع شدند چند لحظه ای نشستیم آنان  توضیح دادند که چطوری نیروهای دلیر سر صبح اطراف منطقه را گرفته اند و نه کسی را می گذارند خارج شود و نه وارد شود و با چوب و چماق هر کسی را که معترض باشد می زنند.

حیران شدم چه بکنم که هم خدا ناراض نشود و هم دل این مظلومان قدری تسلی شود. گفتم اگر شما می گویید من حاضرم همراه شما آنجا بیایم تا هر چه برای شما پیش آمد برای ما هم پیش بیاید .. گفتند نه ما حاضریم بپذیریم خانه های ما خراب شوند اما به شما بی احترامی نشود.

بالاخره با نا امیدی رفتند. بعد از ظهر شنیدم همه خانه های آن مظلومان را ویران نموده اند. فکر کردم و تعجب نمودم تعجبم از این بود که بسیاری از مسئولین را حدودا می شناسم و می دانم روزگاری نه چندان دور خودشان جزو فقرا و محرومین بودند و طعم تلخ فقر و بیخانمانی را حدودا چشیده اند چرا حاضر می شوند دست به چنین کاری بزنند؟

پس از تفکر بیاد آوردم  که مقام و منصب شومی بسیار دارد و انسانها برای حفظ جاه و مقامشان حاضرند هر کاری بکنند اما خیلی زود سخت پشیمان می شوند و حسرت می خورند که چرا از مقام و پست چشم پوشی نکردند و مرتکب جرم شدند.

می گویند عمر بن سعد فرمانده عملیات کربلا اصلا مایل نبود با امام حسین بجنگد اما تهدیدش کردند که اگر نجنگی فلان پست و مقام را از تو می گیریم. بعدها تاسف بسیار می خورد و می گفت کاش همه چیزم را از دست می دادم اما چنین جرمی را به گردن نمی گرفتم . که پشیمانی بعدی چندان سودی نداشت.

کاش دوستان بزرگواری که مسئول چنین کارهایی هستند اگر نمی توانند مانع شوند از مقام و مسئولیت خویش استعفا می دادند و به کار شرافتمندانه می پرداختند.

هر کسی ظلمی مرتکب شود خداوند او را در همین دنیا مجازات می کند این سنت خدا است.