بسم الله الرحمن الرحیم

قوم گرایی از دیدگاه اسلام

خداوند در قرآن می فرماید : انا جعلناکم شعوبا و قبائل لتعارفوا ان اکرکم عندالله اتقاکم.

" ما شما را قوم و قبایل مختلف قرار داده ایم تا یکدیگر را بشناسید همانا بهترین شما در نزد خدا پرهیزگارترین شما است. "

استان ما از قدیم محل زندگی اقوام مختلف بوده است. زمانیکه انگلیسیها بر این استان تسلط داشتند عده ای از هندوستانیها نیز همراه آنان وارد شهر ما (زاهدان ) شدند. بعد از رفتن انگلیسیها آن بندگان خدا - یعنی سیکها - چون مردم این دیار را مردمانی خوب دیدند در همین سرزمین ماندگار شدند.

بعدها هموطنان ایرانی ما از شهرهای مختلف مثل یزد - خراسان - کرمان و.. نیز وارد این شهر جدید و استان ما شدند مردم ما بصورت کاملا برادرانه با آنها رفتار نمودند طوری که هرگز آنان احساس غربت ننمودند.

طی دو سه سال اخیر متاسفانه بر اثر تعصب قومی شدید یک عده ای عصبیت و قوم گرایی عده ای دیگر بیدار شده است و این ضرر و خطر بزرگی است .

در میان هر قومیتی ممکن است آدمهای بدی باشند ولی در مجموع افرادشان آدمهای خوبی هستند.

واضح تر بگویم  در میان مردم ما هر وقت اسم زابلی گرفته می شود تصوری که فورا در ذهن می آید یک عده مامور زور گو و ظالم است . در حالیکه همه زابلیها اینچنین نیستند . در میان سیستانیها ما دوستانی خوب و شایسته داریم یک عده ای از آنان حتی با ما قوم و خویش و وابسته هستند و لذا نباید شعار قومیت سر داد آنانی که مردم این استان را چند دسته نموده به همدیگر بدبین کردند آرزویشان همین است که قوم گرایی دیگران تحریک شود تا باز عده ای را در اطراف خود داشته باشند .

خداوند می فرماید : ولا یجرمنکم شنان قوم علی ان لاتعدلوا  اعدلوا هو اقرب للتقوی

" شما را دشمنی یک قومی وادار نکند به اینکه عدل نکنید عدل کنید این به تقوی نزدیک تر است. "

ما از همه همسایگان بیگناه خود حمایت می کنیم. حساب گنهکاران جدا است.